Komencantoj: profitu de kartoj kun simplaj, konataj situacioj kaj vidaj ikonoj (kiel malĝoja vizaĝo aŭ donaco). La instruisto povas laŭtlegi la kartojn kaj helpi ilin esprimi la emocion per mimiko kaj gestoj.
Progresintoj: pli kompleksaj scenaroj povas esti enkondukitaj — ekzemple, ambiguaj sentoj kiel "Vi ĝojas, ke via amiko venkis, sed ankaŭ iom ĵaluzas."Ĉi tiuj situacioj ebligas pli riĉan emocian diskuton kaj pli sofistikan esprimon.
Fakuloj: Pli aĝaj infanoj ankaŭ povas skribi siajn proprajn emociajn mesaĝojn por aldoni al la leterportista sako.
