Defio: Infanoj ne ĉiam komprenas abstraktajn pensĉapelojn tre bone komence. Konsileto: Faru ĝin vida kaj konkreta
Uzu klarajn kolorojn, piktogramojn kaj simplan lingvaĵon.
Pendigu vidajn afiŝojn aŭ laboru kun veraj ĉapeloj aŭ kaprubandoj.
Infanamikaj klarigoj funkcias pli bone ol teorio.
Defio: Tro multaj ĉapeloj samtempe konfuzas pli junajn infanojn. Konsileto: Komencu per 2 aŭ 3 ĉapeloj (ekz. blanka, ruĝa, flava) kaj pligrandigu malrapide.
Malpli estas pli, precipe komence. Kreiĝu malrapide.
Defio: Infanoj ne scias kiel pensi ĝuste pri specifa ĉapelo, tio postulas trejnadon kaj ripeton. Kiel instruisto, pensu laŭte: "Kiam mi pensas kun la nigra ĉapelo, mi vidas ke...". Konsileto: Donu ekzemplo-pensadon
Modelado multe helpas en pensada disvolviĝo.
Defio: Iuj infanoj timas paroli aŭ sekvi aliajn. Konsileto: Alterna klasĉambro kaj individuo
Lasu infanojn unue desegni aŭ skribi individue kaj nur poste dividi. Tiel ĉiu infano ricevas pensadspacon.
Defio: Infanoj rapide perdas la fadenon en la procezo. Konsileto: Uzu fiksajn rutinojn. Tial, laboru kun fiksa ritmo, ekz.:
Elektu ĉapelon
Demandi demandon
Kunhavigi respondon
Ripetado konstruas fidon.
Defio: Infanoj perdas fokuson dum longaj kunsidoj. Konsileto: Tenu ĝin mallonga kaj energia
Uzu tempmezurilon por ĉiu ĉapelo (ekz. 3 minutoj por ĉiu pensmaniero) kaj certigu, ke estas aktivaj formoj de laboro (desegnado, movado, elektado de kartoj) tio certigas pli da implikiĝo.
Defio: Infanoj ofte nur volas pensi pozitive (flava) aŭ kreive (verda). Konsileto: Kuraĝigu ĉian pensadon, inkluzive de la "malfacila"
Klarigu, ke ĉiuj ĉapeloj estas gravaj - inkluzive de kritika pensado aŭ permesado de sentoj.
Uzu ekzemplojn kie la nigra aŭ ruĝa ĉapelo faras diferencon.
