Instruistoj povas adapti la grupan desegnan agadon al tri malfacilecniveloj por plenumi la bezonojn de la lernantoj.

• Komencantoj (6-7-jaraĝaj): – Lernantoj kun malalta rezisteco: La celo de la agado: helpi infanojn sekure partopreni grupan arton kaj praktiki estontece orientitan pensadon. La komenca rakonto estas simpla kaj facile komprenebla, kun malmultaj roluloj kaj klara, facile komprenebla konflikto. La instruisto provizas konkretajn ekzemplojn pri kiel la problema komenca situacio povas esti transformita en pozitivan rezulton, ekzemple mallonge klarigante kiel la roluloj povus solvi la problemon aŭ kian pozitivan finon oni povus desegni. Infanoj laboras pri pli malgrandaj partoj, fokusiĝante pri simplaj taskoj, dum la instruisto subtenas partoprenon kaj gvidas la procezon. La instruisto donas kuraĝigan reagon, ekzemple: "Vi faris bonegan laboron viaflanke, kio estis bona ideo!" La agado helpas infanojn rekoni, ke situacioj povas esti turnitaj en pozitiva direkto kaj provizas sekuran medion por praktiki kunlaboron.
• Progresintoj (8-9-jaraĝaj): – Lernantoj kun modera rezisteco: La celo de la agado: evoluigi sendependan ideogeneradon, kunlaboron kaj estontece orientitan pensadon. La komenca rakonto estas modere kompleksa, kun pli da roluloj aŭ negravaj komplikaĵoj, permesante pli detalan pozitivan rezulton. Infanoj aktive partoprenas en la planado, diskutas kiu desegnos kiun parton, kaj kiel la elementoj konektiĝas. Ili laboras sendepende pri siaj propraj partoj, samtempe atentante aliajn grupanojn kaj subtenante unu la alian se necese. La instruisto donas subtenan reagon pri partopreno kaj kunlaboro, ekzemple: "Bele kiel vi kunigas ĉiujn partojn." La agado helpas infanojn kontribui ideojn sendepende, atenti aliajn, kaj antaŭvidi la estontecon optimisme, samtempe spertante la valoron de grupa laboro.
• Fakuloj (9–10-jaraĝaj): – Lernantoj kun alta rezisteco: La celo de la agado: evoluigi konscian estontecan pensadon, kreivan problemsolvadon kaj aktivan, respondecan partoprenon en la grupo. La komenca rakonto estas kompleksa, kun multaj roluloj kaj konfliktoj, eble emocie defia, postulante la kreivon kaj problemsolvajn kapablojn de infanoj. Infanoj kreas pli detalajn, kompleksajn, pozitivajn viziojn pri la estonteco kaj pripensas la kapablojn necesajn por atingi la celojn kaj kiu povus helpi. Ili kompletigas la desegnon tute sendepende, tamen koopere, kie ĉiu grupano subtenas la partoprenon de aliaj kaj la procezon. La instruisto subtenas reflektadon, ekzemple: "Estas valore kiel vi planis kaj kreis la bildon kune." La agado plifortigas la kreivon de infanoj, ilian sendependan estontan planadon, problemsolvajn kapablojn kaj kapablon por socia subteno, samtempe instruante, ke grupa laboro igas celojn pli realismaj kaj atingeblaj.