Αρχάριοι μαθητές (6-7 ετών): Διατηρήστε την οπτικοποίηση απλή—απλώς εστιάστε στην αναπνοή και φανταστείτε ένα σύννεφο ή ένα μπαλόνι να πετάει μακριά με έντονα συναισθήματα. Τα μικρότερα παιδιά μπορεί να ωφεληθούν τοποθετώντας ένα λούτρινο ζωάκι στην κοιλιά τους για να παρατηρούν την αναπνοή τους.
Προχωρημένοι μαθητές (8-9 ετών): Εισάγετε την έννοια της σιωπηλής ονομασίας των συναισθημάτων καθώς τα παρατηρούν, ενθαρρύνοντάς τα να κάνουν μια παύση μεταξύ της παρατήρησης και της αντίδρασης. Μπορούν επίσης να εξασκηθούν σε τεχνικές αναπνοής (4 μετρήσεις στην αρχή, 4 μετρήσεις στο τέλος) για να σταθεροποιηθούν.
Εμπειρογνώμοναςμαθητές (9-10 ετών): Ενθαρρύνετε την αυτοκριτική, ζητώντας τους να παρατηρήσουν πού εμφανίζονται τα συναισθήματα στο σώμα τους (σφίξιμο στο στήθος, αίσθηση αισθήματος αδιαθεσίας στο στομάχι) και καθοδηγήστε τους να αναπνεύσουν μέσα από αυτές τις αισθήσεις.
